سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

245

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

باشد دفعش واجب نبوده اگرچه البتّه جايز مىباشد و عنقريب بحث در اين فروع انشاء اللّه خواهد آمد . قوله : و لو طلب اللّصّ النّفس : يعنى دزد قصد جان كسى را داشت . قوله : وجب على المطلوب نفسه : مقصود از [ المطلوب نفسه ] كسى است كه سارق قصد جانش را نموده . قوله : دفعه : يعنى دفع سارق . قوله : ان امكن : يعنى اگر دفع سارق ممكن باشد . قوله : الّا بقتله فهدر : ضمير در [ قتله ] بسارق راجعست . قوله : لانّه احد افراده ما يدفع به عن النفس : ضمير در [ لانّه ] به هرب راجعست . قوله : الواجب حفظها : ضمير در [ حفظها ] به نفس عود مىكند . قوله : و فى حكم طلبه النّفس : ضمير در [ طلبه ] به سارق راجع است . قوله : طلبه الفساد : ضمير در [ طلبه ] بسارق برمىگردد . قوله : فى وجوب دفعه : يعنى دفع سارق . قوله : و يفهم منه : ضمير در [ منه ] به المذكور ههنا راجعست . قوله : انّه لو اقتصر على طلب المال : ضمير در [ انّه ] به سارق راجعست . قوله : لم يجب دفعه : يعنى دفع سارق . قوله : و ان جاز : يعنى جاز دفعه . متن : و لا يقطع المختلس و هو الذي يأخذ المال خفية من